Περί Πορνείας

Του αρχιμανδρίτη Ιεροθέου Αργύρη

Ο μακαριστός Γέροντας (αρχιμ Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος) πάντοτε προέβαλλε ένα θαυμάσιο επιχείρημα για το ζήτημα της πορνείας και των προγαμιαίων σχέσεων.

– Έλεγε ότι πολλοί ισχυρίζονται ανοήτως ότι ο Χριστός δεν απαγορεύει τις προγαμιαίες σχέσεις. Βεβαίως και τις καταδικάζει ρητώς. Άλλοι άνθρωποι μάλιστα, χειροτερεύουν το πράγμα και ισχυρίζονται ότι και αυτές τις παρά φύσιν σχέσεις δεν τις κατακεραυνώνει το Ιερό Ευαγγέλιο.

Τα δύο φύλα και οι "σεξουαλικοί προσανατολισμοί"

Ἡ Ἐκκλησία διαλέγεται μέ τόν κόσμο, τούς ἀνθρώπους, τούς ἐγγύς καί τούς μακράν, μέ τίς ἀνησυχίες τους καί τά προβλήματά τους, μέσα ὅμως ἀπό τήν θεολογία της, πού εἶναι τό consensus patrum –δηλαδή ἡ συμφωνία τῶν Πατέρων, ἡ ὁποία διατυπώθηκε Συνοδικῶς– ἔχοντας, ὅμως, ὑπ᾽ ὄψιν καί τά δεδομένα τῆς σημερινῆς ἐπιστήμης. Ἑπομένως, δέν πρόκειται γιά αὐθαίρετες καί ἀτομικές ἑρμηνεῖες τοῦ καθενός.

 ΓΙΑ ΠΟΙΑ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΚΛΗΘΗΚΑΜΕ;

Ιερ. Θεμιστοκλή Μουρτζανού

«Αλίμονό μας που δεν γνωρίζουμε την ψυχή μας, ούτε για ποια πολιτεία κληθήκαμε και που θεωρούμε ότι τάχα είναι κάτι αυτή η ζωή της ασθενείας και η ζωώδης κατάστασή μας και ο κόσμος και οι δοκιμασίες του και οι κακίες του και οι ανέσεις του» (Άγιος Ισαάκ ο Σύρος).

Δεν είναι τυχαίο που πολλοί στην Εκκλησία θαυμάζουμε τη ζωή των μοναχών. Αισθανόμαστε μία έλλειψη Θεού στην κοσμική μας καθημερινότητα, στις μέριμνές μας, στην απίστευτα γοργή κατανάλωση του χρόνου, σε μια πραγματικότητα που έχει βάλει ως κύριο σκοπό της να μη μας αφήσει να πλήξουμε. Και όταν επισκεπτόμαστε ένα μοναστήρι, εκεί αισθανόμαστε μια διαφορετική προσέγγιση του χρόνου, των προτεραιοτήτων, του νοήματος της ζωής. Μπορεί να μην έχουμε κληθεί οι πολλοί για έναν τέτοιο δρόμο, ωστόσο θα θέλαμε ένα μικρό διάλειμμα εντός του, για να συνεχίσουμε να ζούμε όπως ζούμε, έχοντας νοσταλγία για την μόνιμη και αληθινή πατρίδα μας, τον ουρανό. Όμως γιατί δεν κληθήκαμε για έναν τέτοιον δρόμο; Είναι μόνο οι δυσκολίες του ή η απάρνηση του βίου των πολλών που κατά τη γνώμη τους είναι η προϋπόθεση της ευτυχίας; Ή, μήπως, κάθε δρόμος έχει τη ευλογία του, μαζί με τους σταυρούς του, αρκεί να αναζητούμε τον Θεό, όπου κι αν πορευόμαστε;

Ο ασκητικός λόγος μάς υπενθυμίζει ότι το κύριο χαρακτηριστικό της εκκοσμικευμένης ζωής είναι η άνεση. Άνεση σημαίνει θαλπωρή της σαρκός, δηλαδή η επιδίωξη όχι απλώς της κάλυψης των κύριων αναγκών για επιβίωση, αλλά η εκζήτηση της ηδονής σ’ αυτές με ένα αίσθημα αυτάρκειας. Δεν μου αρκεί να τρώω ένα νόστιμα μαγειρεμένο φαγητό. Θέλω να το δοκιμάσω σε όλες τις πτυχές του, διότι δεν αναζητώ την αγάπη που το έφτιαξε, αλλά την ευχαρίστηση να το απολαύσω. Έτσι, πορεύομαι σε εστιατόρια ή σε ταχυφαγεία, χωρίς να γνωρίζω αυτόν που παρασκευάζει το φαγητό, αρκεί να μου αρέσει. Έχει εκλείψει η σχέση με εκείνον που παλεύει για κάτι και μας νοιάζει μόνο το αποτέλεσμα που μπορούμε να καταναλώσουμε. Γι’ αυτό και η εκζήτηση της άνεσης. Δεν μας αρκεί το λιτό, το απλό, το όμορφο, αλλά θέλουμε το ξεχωριστό.

Και πώς να περάσεις από το σώμα στην ψυχή στη συνέχεια ή ταυτόχρονα; Πώς να συμπονέσεις τον άλλον ή να τον νιώσεις, αφού έχεις μάθει ο εαυτός σου να είναι θεός και τα πάντα; Βγάζεις κακία και εισπράττεις κακία. Και οι δοκιμασίες γίνονται αφορμή όχι μετανοίας, αλλά θυμού για τον κόσμο, τον συνάνθρωπο, τον Θεό, κάποτε τον εαυτό μας που δεν καταφέρνει να είναι τόσο ισχυρός, να αξιοποιεί τα όποια μέσα του πολιτισμού, για να μπορέσει όχι μόνο να ζήσει, αλλά να κυριαρχήσει. Πώς να συγχωρέσεις λοιπόν ή να ανεχτείς ή να αντέξεις;

Ο ασκητικός λόγος μάς θέτει ένα ερώτημα: «για ποια πολιτεία κληθήκαμε;». Δεν είναι ο μοναχισμός ο μόνος δρόμος, αλλά κάθε δρόμος του ανθρώπου, όταν έχει σκοπό την αγάπη, την αιωνιότητα, τη σχέση με τον Θεό και τον συνάνθρωπο, γίνεται πορεία προς την πολιτεία της βασιλείας του Θεού. Αρκεί να γνωρίσουμε την ψυχή μας. Να αποφασίσουμε ότι πλαστήκαμε από τον Θεό, για τον Θεό και τον συνάνθρωπο και να νικήσουμε τον θόρυβο του αλαλάζοντος «εγώ», που έχει πάντα δίκιο και πρέπει να απολαμβάνει. Τα υπόλοιπα είναι κλήσεις που γίνονται στάσεις για να ενισχυθεί ή και να καταστραφεί το νόημα. Αν τα πάντα είναι Χριστός, τότε εκεί κάθε ευλογία.

Δημοσιεύθηκε στην «Ορθόδοξη Αλήθεια» στο φύλλο της Τετάρτης 11 Σεπτεμβρίου 2024

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ

Πρόσκληση 01.09.2024

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ορθόδοξης Χριστιανικής Αδελφό­τητος Ο ΚΑΛΟΣ ΠΟΙΜΗΝ καλεί όποιον φοιτητή επιθυμεί να διαμείνει στην Στέγη του Σωματείου επί της οδού Μιλτιάδου 29 στο Αιγάλεω (πλησίον του σταθμού Μετρό Αγίας Μαρίνας) να επικοινωνήσει για περισσότερες πληροφορίες μέσω της φόρμας επικοινωνίας που θα βρεί σε αυτήν την ιστοσελίδα. 

Αίθουσα ΚΠ

Ανακοίνωση 29.06.2024
Αγαπητοί φίλοι,
Όπως ίσως γνωρίζετε, στις 29.6.20024 διεξήχθησαν στον Καλό Ποιμένα εκλογές για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου και Ελεγκτικής Επιτροπής.